Henri\u00ebtte Bosmans - Sonate voor viool en piano (1918)
\nDe vioolsonate lag bijna een eeuw lang onopgemerkt in de archieven van het Nederlands Muziek Instituut in Den Haag. De sonate is openlijk laatromantisch en vooral het relatief lange openingsdeel lijkt be\u00efnvloed door C\u00e9sar Franck en zijn vioolsonate. Een vederlicht Scherzo en een plechtig Adagio vormen de opmaat naar de finale, waarin Bosmans' lessen in contrapunt hoorbaar in praktijk worden gebracht: een voorzichtig ingezette fuga dient als inleiding voor een uitbundig slot van de sonate.<\/p>\n
Agnes Jama \u2013 Suite for violin and piano (1952)
\nPianiste en componiste Agnes Jama stond open voor muziek uit alle culturen, maar in haar eigen muziek is de Slavische invloed bijzonder sterk. Die invloed is begrijpelijk: ze werd geboren in D\u00fcrnstein an der Donau in de voormalige Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie en haar vader was de bekende Sloveense schilder Matija Jama. Als twintiger, inmiddels woonachtig in Den Haag, kreeg ze de Nederlandse nationaliteit. Haar Suite voor viool en piano ging in premi\u00e8re bij violist Theo Olof en pianist Luctor Ponse en leverde haar de prestigieuze Johan Wagenaar Prijs op.<\/p>\n
Johanna Bordewijk-Roepman - Sonate voor viool en piano (1923)
\nDe Sonate pour violon et piano uit 1923 werd geschreven in een periode waarin Bordewijk-Roepman (de vrouw van schrijver Ferdinand Bordewijk) nog actief experimenteerde. De sonate werd een solide stuk, met zowel ernstige diepgang als humor.<\/p>\n
Majoie Hajary - Serenade en Tango
\nVoor deze CD beschouwen we pianiste en componiste Majoie Hajary voor het gemak als Nederlandse. Ze werd geboren in Paramaribo, destijds de hoofdstad van de Nederlandse kolonie Suriname. Op jonge leeftijd kwam ze naar Nederland om piano te studeren bij Willem Andriessen aan het Conservatorium van Amsterdam, waar ze de eerste Surinaamse student was.
\nIn haar pianorecitals speelde ze vooral eigen werk. Daarin is een verbinding te horen tussen klassieke muziek en jazz, en met de veelkleurige muziek van Suriname. Deze cross-over horen we duidelijk in de twee korte composities op deze CD, een Serenade en een Tango.<\/p>\n
Rosy Wertheim - Sonate voor viool en piano (1931)
\nDe vioolsonate van Rosy Wertheim heeft een traditionele driedelige structuur, maar muzikaal voelt het moderner aan. De Franse invloeden (vooral die van Debussy en Ravel) zijn onmiskenbaar, vooral in de gebruikte harmonie\u00ebn. Dit is niet verwonderlijk: Rosy Wertheim woonde in die tijd in Parijs, waar haar huis al snel een ontmoetingsplaats werd voor componisten en uitvoerende musici. Lyriek en po\u00ebzie staan voorop, maar vooral in het laatste deel is het ritmische element prominent aanwezig.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
In de zomer van 2022 kregen violiste Ursula Schoch en pianist Marcel Worms de partituur van een nog niet eerder gepubliceerde sonate voor viool en piano van de hand van componiste Henri\u00ebtte Bosmans. Ze waren meteen gegrepen door dit ge\u00efnspireerde vroege werk van de componist. Toen ze zich realiseerden dat ze in de loop van hun samenwerking vaker muziek van vrouwelijke, Nederlandse componisten hadden gespeeld, ontstond het plan om al deze 20e-eeuwse stukken op een CD op te nemen.<\/p>\n
\u201cEen gelaagd en meeslepend album dat blijft groeien.”
\nDe Volkskrant<\/a>
\n<\/span><\/p>\n<\/div>\n